โคโรน่าไวรัส ปัญหาระดับโลก

หากจะพูดถึงโรคที่น่ากลัวที่สุดในตอนนี้  ก็คงหนี้ไม่พ้นไวรัสปอดอักเสบหรืออีกชื่อ โคโรน่าไวรัส  ถามว่าโรคนี้น่ากลัวอย่างไร  ทุกคนก็คงพอจะทราบกันแล้ว  คำถามคือ แล้วทำไมโรคนี้ถึงได้แพร่ระบาดอย่างรวดเร็ว  และยังไม่สามารถหาทางยับยั้งได้  (น่าคิดนะครับ)

โลกเราในทุกวันนี้พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว  มนุษย์สามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้ง่าย  แทบจะทุกมุมโลก  ส่วนตัวผมคิดว่าการจะยับยั้งที่ดีที่สุด  ก็คือ การดูแลรักษาความสะอาด และการป้องกันตัวเองให้ดีที่สุด  หากไม่จำเป็นก็อย่าออกไปที่สาธารณะในภาวะเสี่ยงแบบนี้

ข่าวสารที่ออกมาบางทีก็ทำให้ผู้คนวิตกกังวลไม่น้อย  เราควรบริโภคข่าวสารนี้อย่างมีสติ  ปัญหามันก็ต้องมีทางแก้ของมันอยู่แล้ว  ผมไม่อยากให้เราเอาแต่ตื่นตระหนก  แต่เราควรร่วมมือกัน ศึกษาหาข้อมูลโรคและแบ่งปันข่าวสารความรู้ที่ถูกต้อง  ในการดูแลและป้องกันตัวเองจากโคโรน่าไวรัส

ในขณะเดียวกันในภาวะที่วิกฤติแบบนี้  ผู้ผลิตในสายงานที่เกี่ยวข้อง  ก็ไม่ควรคิดแต่จะหวังผลประโยชน์ กักตุนสินค้าไว้เพื่อหวังกำไร  เราควรร่วมด้วยช่วยกัน  เพื่อให้เราสามารถผ่านพ้นปัญหานี้ไปให้ได้  เวลาที่ปัญหาเกิดขึ้น  ถ้าเทุกฝ่ายให้ความร่วมมือกัน  เราก็สามารถผ่านปัญหาไปได้ มันเป็นเรื่องระดับโลก  ที่ต้องหันหน้าเข้าหากัน  และแก้ปัญหาร่วมกัน  ผมมีความเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

การที่มนุษย์อยู่ร่วมกันเราต้องมองถึงผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่ตั้ง  อย่าคิดถึงแต่ตนเองเท่านั้น  เพราะบางเรื่องผลกระทบมันส่งผลต่อวงกว้าง  ปัญหาบางอย่างถ้าแก้ไขได้  ก็ควรรีบแก้ไขทันที  อย่าปล่อยให้ปัญหาเรื้อรัง  จนไม่สามารถที่จะแก้แล้วหาทางออกไม่ได้  ในเมื่อเหตุการณ์มันลุกลามไปแล้ว  หน้าที่พลเมืองที่ดีก็ควรให้ความร่วมมือกับภาครัฐ  ใส่หน้ากากทุกครั้ง  พยายามอย่าไปในที่คนพลุกพล่าน กินของร้อน ช้อนกลาง  เพื่อความปลอดภัย  และหมั่นล้างมือให้สะอาด  ยิ่งช่วงนี้ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเดินทางไปเที่ยวต่างประเทศ  การเที่ยวในประเทศของตัวเองปลอดภัยกว่า

ยังก็ขอฝากไว้ด้วยนะครับ  มนุษย์เรารู้คุณค่าของตัวเอง  ก็ต่อเมื่อโรคภัยไข้เจ็บเข้ามาเรา  อย่ารอให้ถึงวันนี้  ดูแลรักษาตัวเองและชีวิตให้ดี  ทั้งอาหารการกิน  การออกกำลังกาย และการพักผ่อนนอนหลับ  เรื่องเหล่านี้สำคัญมาก  คุณจะมีอายุยืนนานหรือไม่ ก็ขึ้นก็กับตัวคุณนั่นแหละ  เพราะฉะนั้นเริ่มลงมือได้แล้วครับ  ขอให้ทุกท่านจงปลอดภัย  และสุดท้ายขอฝากไว้ว่า “การไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐที่สุด”