อย่าทำตัวหลงโลก

โลกนี้อยู่ยากขึ้นทุกวันนะครับ  มีแหล่งความรู้มากมายให้เราเลือกที่จะศึกษามากมาย  บางคนตั้งตัวเองเป็นผู้รู้  มีทั้งผู้ที่รู้จริง  และทำเป็นรู้  แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเราควรที่จะเชื่อใครมากที่สุด  เรื่องแบบนี้ก็ตอบยากครับ  ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของแต่ละบุคคล  แต่ถ้าถามผมว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุด  ผมตอบได้เลยครับ คนนั้นก็คือตัวเราเองครับ  ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน  หลักกาลามสูตร  ยังเป็นเรื่องที่ดีที่สุดในยุคสมัยนี้เลยครับ

คุณอาจจะฟังเขาได้  แต่ต้องรู้จักเอามาปรับใช้ให้เหมาะสมกับของเราด้วย  อย่าไปเชื่อเขาทั้งหมด  โลกใบนี้มันซับซ้อนเกินกว่าที่จะไปทำอะไรแบบสุดโต่งครับ  เวลาที่คุณต้องใช้ความคิด  หรืออยู่กับความคิดในการทบทวนอะไรบางอย่าง  ให้ลองหาที่เงียบ ๆ  หรือ หาเวลาหรือสถานที่ใหม่ ๆ ออกไปลองทำกิจกรรมดูบ้าง  คุณอาจจะเห็นการเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง  เรื่องนี้ผมก็ได้พูดไปหลายครั้งแล้ว
เวลาที่คุณเจอปัญหาผมอยากให้คุณเรียนรู้  และฝึกแก้ปัญหาด้วยตัวของคุณเองก่อน  การจะไปหวังพึ่งพาคนอื่นบางที  อาจทำให้คุณสับสน  และหลงทางได้ในที่สุด  เพราะในความเป็นจริงไม่ผู้รู้ที่แท้จริงหรอกครับ  โลกมันเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์อยู่แล้ว  สิ่งที่เขาหรือเราทำตอนนี้อาจถูก  แต่ในอนาคตก็อาจเปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน  เพราะฉะนั้นอย่ายึดติดคือสิ่งที่ดีที่สุด
หลายคนตั้งตัวเองเป็นผู้รู้  แต่สิ่งที่รู้ก็คือตำรา หาได้ลงมือทำเองไม่  ผมแปลกใจกับคนไทยเรื่องหนึ่งนะครับ  คือคนไทยเป็นคนที่ขี้สงสาร  และชอบเห็นใจผู้อื่น  มันคือสิ่งที่ดีแต่ก็เป็นดาบสองคมด้วย  เพราะในขณะเดียวกันมันก็มีพวกที่ฉลาดมาก  นำจุดอ่อนตรงนี้ไปแสวงหาผลประโยชน์เข้าตัวเอง ให้คุณลองคบเพื่อนต่างชาติ  ต่างภาษาดูบ้างนะครับ  คุณจะรู้เห็นอะไรอีกมากมายเลย  วัฒนธรรมเขาข้อเสียมันก็มีอยู่  แต่ข้อดีก็ทำให้รู้ทันคน  และหัดพึ่งพาคนอื่นให้น้อยที่สุด  และยืนหยัดด้วยตัวเอง
ที่ผมหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดก็เพราะว่า  ผมเห็นหลายคนถูกหลอก จากพวกที่ไม่หวังดี  และหวังผลประโยชน์ตรงนี้ก็เยอะมาก  โดยไม่ศึกษาข้อมูลให้ถ่องแท้ว่า  วัตถุประสงค์ของพวกเขาที่แท้จริง คืออะไรกันแน่  อะไรคือเบื้องหลังที่พวกเขาเหล่านั้นต้องการ  แต่ก็อย่างว่าละครับ  ไม่ผิดที่มนุษย์เราจะเรียนรู้  นั่นเป็นสิ่งที่ดี  การเรียนรู้ก็ยกระดับเราไปอีกขั้นหนึ่ง  สิ่งนี้ปฎิเสธไม่ได้จริง ๆ ครับ  แต่ต้องมีสติ รู้ให้เท่าทันกลเกมบางอย่างของผู้คน  ในการเอาตัวรอดบนโลกใบนี้  ทั้งหมดทั้งมวลก็เนื่องมาจากมนุษย์เราขาดที่พึ่งทางใจ  ไม่ฝึกฝนจิตเรามั่วแต่วุ่นวายกับทางโลกมากจนเกินไป  กลายเป็นคนหลงในโลก หลงในลาภ ยศ สรรเสริญ ถ้าคุณมีธรรมะในใจ  และฝึกฝนปฎิบัติอย่างสม่ำเสมอ  คุณจะได้เห็นดวงตาแห่งธรรม และเกิดปัญญาในการแก้ไขปัญหา  ต่างๆในชีวิตได้  โดยไม่ต้องอาศัยผู้รู้เลยครับ