หยุดดูถูกกันเองได้แล้วครับ

ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้  มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเป็นเรื่องธรรมดา  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องระดับบุคคล  ไปจนถึงระดับชาติ  พอย้อนกับมามองเรื่องนี้ทำให้ผมได้เข้าใจหลักคำสอนของศาสนามากยิ่งขึ้น

กล่าวคือ  ยามขึ้นอย่าหลง  ยามลงอย่าท้อ

ทุกสิ่งทุกอย่างตั้งอยู่บนความไม่แน่นอน  อะไรที่เราไปยึดมั่นถือมั่นว่ามันต้องเป็นไปแบบนี้  ต่อไปมันก็ไม่อาจเป็นแบบนี้ก็ได้  เรากำลังหลงบางทีถึงกับทนงตนเอง  ว่าตัวเราเองดีเหนือคนอื่น  แท้ที่จริงมันอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป  อาจมีคนที่เหนือกว่าเรา  เก่งกว่าเราเพียงแต่เขาไม่เปิดเผยตัวตนออกมาเท่านั้นเอง

เราเอาแต่หวังพึ่งพาแต่คนอื่น  โดยลืมไปว่ามนุษย์เราต้องหันมาพึ่งพาตัวเราเอง  นั่นคือ หลักการเบื้องต้นของมนุษย์ที่ควรพึ่งปฎิบัติ  การเรียกร้องอะไรมากเกินความจำเป็น  มองเห็นผลประโยชน์ส่วนตนมาก่อนประโยชน์ส่วนรวม  ในท้ายที่สุดปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูไม่สำคัญก็อาจจะรุกลาม  กลายเป็นปัญหาใหญ่ระดับชาติ  จนในที่สุดตัวคุณก็จะได้รับความเดือนร้อนตามไปด้วย

ทุกสิ่งที่มนุษย์ทำลงไป  ไม่ว่าจะเป็นเหตุดี  หรือเหตุไม่ดี  มันย่อมส่งผลสะท้อนกลับ ในรูปของ “กฎแห่งกรรม”  โดยเฉพาะประเทศไทย  ถ้าคนไทยไม่ทะเลาะกันเอง  ไม่มีการคอร์รั่ปชั่น รับรองได้ว่าประเทศของคุณไม่น้อยหน้าใครในโลกเลยครับ  ผมไม่ได้ต้องการให้คุณเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใครหรอกว่า  ประเทศเขาดีกว่าหรือประเทศเราดีกว่า

สิ่งที่น่ากลัวที่สุด คือ คนไทยชอบดูถูกกันเอง  เรื่องที่วิพากวิจารญ์กันเยอะสุด  น่าจะเป็นเรื่องคนไทยอ่านหนังสือวันละ 7 บรรทัดนี่แหละ  คนไทยด้วยกันชอบย้ำมาก  ผมว่านะ..  ประเทศจะก้าวไปข้างหน้าหรือไม่  ไม่ได้อยู่ที่เพียงแค่การอ่านหนังสือหรอกครับ

มีสิ่งสำคัญกว่านั้นอีก  สำหรับผมคือ ความดี  ความมีระเบียบวินัย  ความรักและสามัคคีกันเองในชาติ และความซื่อสัตย์สุจริต  สิ่งเหล่านี้ต่างหากที่จะทำให้คุณไปได้ไกลกว่าในทุกด้าน  คนฉลาดขึ้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำประโยชน์ให้ชาติได้  ถ้าหากคนนั้นเป็นคนไม่ดี  ก็ย่อมนำหายนะให้กับชาติได้เหมือนกัน

ผมเข้าใจนะครับว่า  สังคมปัจจุบันนิยมชมชอบคนเก่ง คนรวย มากกว่าคนดีด้วยซ้ำ  แต่แก่นแท้ยังไงก็คือ แก่นแท้  มันจะไม่ดีกว่าเหรอถ้าคุณจะเป็นคนเก่ง คนรวย และมีจิตใจที่ดีด้วย  โลกและผู้คนจะสรรเสริญคุณมากแค่ไหน  อย่าว่าแต่โลกเลยครับ  ชีวิตหลังความตายของคุณ  มันก็ต้องไปพานพบในสิ่งที่ดีแน่นอน  ลองหยุดนิ่งกับทุกอย่าง  หันมาดูความเป็นไปของโลกตามแบบที่มันควรจะเป็น  มองเห็นโลกในหลายๆมุม ตามแบบที่มันควรจะเป็น  แล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุข  รู้จักปล่อยวางกับบางสิ่ง  เข้าถึงแก่นแท้ของชีวิตคุณ  พึ่งพาตัวเองให้มากๆ  และแบ่งปันสิ่งต่างๆให้ผู้อื่นแค่คิดโลกก็น่าอยู่ขึ้นมาหลายเท่าแล้วนะครับ