ศีลธรรมที่อาจหลงลืมไป

ช่วงนี้ใครที่ได้ติดตามข่าวสารตั้งแต่ต้นปีมานี้  มีแต่ข่าวสารที่ทำให้ทุกคนต้องสะเทือนใจกันทั้งนั้น  มนุษย์เป็นอะไรกันหมด  รวมไปทั้งโรคภัยไข้เจ็บที่เข้ามา  จากการที่มนุษย์ชอบคิดแปลก ทำแปลก และกินแปลก  มนุษย์คงหลงลืมไปว่าตัวเองเป็นเจ้าโลก  ตัวเองสามารถเนรมิตทุกอย่างได้  อะไรที่ทำให้ธรรมชาติขาดสมดุล  เมื่อความสมดุลธรรมชาติจะหายไป  ภัยธรรมชาติ โรคภัยไข้เจ็บ  และอื่น ๆ ก็จะตามมา

โลกจากนี้ไปผู้คนก็จะขาดศีลธรรมกันมากขึ้น  แยกไม่ออกว่าสิ่งไหนควรไม่ควร ถูกหรือผิด  เห็นทีเราต้องมารือรากฐานกันใหม่  โดยต้องเริ่มปลูกฝังตั้งแต่เด็ก ๆ  ให้พวกเขารู้และตระหนักถึงศีลธรรม  พ่อแม่ก็ควรเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูก สังคม ครู เพื่อน และสภาพแวดล้อมโดยรวม  ทั้งหมดทั้งมวลนี้  เราต้องแก้ให้หมด  ส่วนตัวผมเชื่ออยู่แล้วครับ  มนุษย์ที่เอาแต่ผลประโยชน์และทำลายทุกอย่างโดยไม่คำนึงถึงส่วนรวม  ในขณะเดียวกันก็มีมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่ง อยากที่จะเป็นผู้ให้  และสร้างสรรค์โลกใบนี้ให้ดียิ่งขึ้น
เราเอาแต่นึกถึงตัวเองมากเกินไป  จนหลงลืมไปว่ามนุษย์ในรุ่นลูก รุ่นหลายของเราก็ต้องใช้โลกใบนี้เช่นกัน  พวกเขาต่างก็ต้องการน้ำ อากาศที่บริสุทธิ์ และธรรมชาติที่สวยงามไม่แพ้กับเรา  เพราะฉะนั้นควรรักษาไว้ให้พวกเขาด้วย  อย่าคิดเอาแต่ได้  จนหลงลืมว่าคนที่เสียผลประโยชน์มากที่สุดก็คือมนุษย์ในรุ่นต่อ ๆ ไป นั้นแหละ หากไม่รักโลก  โลกก็ไม่รักเรานะครับ
ต่อให้คุณจะมีเงินเป็นแสนล้าน แต่ถ้าธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมทำลาย  คุณก็อยู่ไม่ได้และในที่สุดเงินที่คุณสะสมเอาไว้ก็ไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้คุณเลย  เพราะฉะนั้นจงจำไว้ว่าทุกอย่างมีเหตุและผลของมัน  ทำอย่างไรก็ต้องได้ผลตอบแทนอย่างนั้น  มนุษย์มักจะคิดว่าเหตุผลของตัวเองนั่นดีที่สุดแล้ว  โดยไม่สนใจว่า  เหตุผลนั้นมันเป็นเหตุผลส่วนตัวหรือไม่  จะกระทบกับเหตุผลส่วนรวมหรือส่งผลในวงกว้างไปมากมายแค่ไหน  มนุษย์จะรู้ตัวอีกทีก็เมื่อมันสายไปแล้ว
เช่นเดียวกับในยุคปัจจุบัน  มนุษย์เรามักจะโฟกัสไปแต่เรื่องร้าย ๆ ก่อน  ผมก็ไม่แน่ใจว่าระบบความคิดผิดพลาดไป  หรือเป็นเพราะธรรมชาติจิตของมนุษย์กันแน่  ที่ชอบแต่จะสนใจแต่สิ่งร้าย ๆ ที่เกิดขึ้น ทั้งกับคนอื่น และตัวเอง  เลยทำให้ตัวเองกลายเป็นคนโชคร้าย  ไม่มีโชค  แล้วก็เที่ยวไปโทษนั่น โทษนี่ตลอด  ขอให้คุณหยุดคิดสักนิดนะครับว่า  ใครกันแน่ที่เป็นคนนำเรื่องราวร้าย ๆ  ต่าง ๆ เขามาหาคุณ  ก็ตัวคุณนั่นแหละ  เพราะฉะนั้นต่อแต่นี้ไป  เวลาเจอเรื่องร้าย ๆ ก็อย่าไปสนใจ อย่าไปโฟกัสจนจิตตก  ตั้งสติให้ดีแล้วก้าวผ่านมันไป  มองทุกอย่างด้วยความมีสติ  ไม่จำเป็นต้องไปเป็นนักวิจารณ์ใคร  มองตัวเอง สำรวจตัวเองให้ดี  ก่อนจะไปตำหนิใคร  เรานั้นดีพอหรือยัง  ดีชั่วอยู่ที่ตัวทำครับพี่น้อง  สวัสดีเช้าวันจันทร์…

One thought on “ศีลธรรมที่อาจหลงลืมไป

ความเห็นถูกปิด