ความหวัง

ความหวังกับความคาดหวัง  บางทีสองสิ่งนี้เราแทบจะแยกมันไม่ออกเลยครับ  ว่าสิ่งไหนกันแน่ที่กำลังทำให้จิตใจเราสับสน และวุ่นวายอยู่

ความหวัง  ในคำนิยามของผมมันเหมือนตัวแปรหนึ่ง  ที่กำลังขับเคลื่อนให้เป็นไปตามที่เราหวัง  โดยที่เราไม่สามารถควบคุมปัจจัยภายนอกได้

ความคาดหวัง ในคำนิยามของผมมันคือตัวแปรที่เราคือผู้สร้าง สถานการณ์ขึ้นมา  และในขณะเดียวกัน  เราก็ไม่สามารถคาดเดาได้อีกว่า มันจะเป็นไปตามที่เราคาดหวังไว้หรือไม่ 50/50

มนุษย์เราอยู่บนโลกของความเป็นจริง  บางทีเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ฟังดูไร้สาระ  ที่จะเอามานั่งถกเถียงกัน  แต่ถ้าเราแยกไม่ออกจริงๆ  นั่นเท่ากับเป็นการหลอกตัวเราเอง  การหลอกตัวเองก็ไม่ต่างจากการหวังลมๆ แล้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่า  มันจะเป็นจริงเมื่อไหร่  ไม่สามารถจะคาดเดาทิศทางของชีวิตตัวเองได้

การใช้ชีวิตแบบไร้แบบแผน  ถือเป็นเรื่องที่อันตรายมากนะครับ  โดยเฉพาะกับคนโสดไม่มีครอบครัว  คุณต้องเข้าใจเรื่องนี้เป็นที่สุด  มันอาจจริงนะครับว่า โลกใบนี้ไม่มีอะไรแน่นอน  แต่บนความไม่แน่นอน ยังมีเรื่องให้เราต้องต่อสู้ ดิ้นร้นไปกับชีวิตอีกนาน

คนบางคนกว่าจะเจอตัวเอง  ก็แก่เกินกว่าจะย้อนเวลากลับไปแก้ไขได้  ก็ได้แค่เสียดายและมานั่งทบทวนกับสิ่งที่เหลืออยู่ แล้วจะทำอย่างไรให้มันดีขึ้น  บางทีการยึดติดกับอะไรมากเกินไป  ไม่ว่าจะเป็น ความคิด วัตถุ สิ่งของ  สิ่งเหล่านี้ล้วนทำให้จิตใจคุณว้าวุ้น  เหมือนกำลังติดอยู่กับอะไรบางอย่าง  จะไปข้างหน้าก็ไม่ได้  จะถอยหลังก็มาไกลเกินกว่าจะถอยกลับ

วิธีแก้สำหรับปัญหานี้คือ  คุณต้องเขียนและเริ่มจดรายละเอียด  ทุกอย่างในชีวิตของคุณ  ไม่ว่าจะเป็นรายรับ-รายจ่าย  กิจกรรมต่างๆ ที่ทำหรือแม้กระทั่งความสนใจ กับเรื่องทีผ่านเข้ามาในชีวิต  แล้วกลับมาทบทวนจัดประเภทใหม่  คุณจะมองเห็นตัวเองได้ชัดขึ้น  พอมันชัดขึ้นคุณก็จะได้กำหนดทิศทาง  ว่าคุณจะเอายังไงต่อกับชีวิตที่เหลือของคุณ

มันอาจไม่มีสูตรที่ตายตัว  เหมือนกับหนังสือหลายๆเล่มที่ท่านเคยได้อ่านมาหรอกครับ  นั่นมันก็แค่แนวทาง  เอาเข้าจริงชีวิตอย่างที่ทุกท่านทราบ  มันยังมีปัจจัยต่างๆ  ที่จะเข้ามาผกผันให้ชีวิตเราต้องเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา  อย่างที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้  ในท้ายที่สุดการใช้ชีวิตในแบบธรรมดา  ที่เรียบง่ายนั่นแหละคือทางที่ดีที่สุด  เพราะความเรียบง่ายคือเส้นทางแห่งธรรมนั่นเอง