การวางแผนอนาคต

หลังจากหยุดยาวสงกรานต์กันไปแล้ว  ทุกคนก็ต้องเข้าสู่โหมดการใช้ชีวิตตามปกติ  ไม่ว่าที่ผ่านมาคุณจะเจอเรื่องราวที่ดีหรือร้ายแค่ไหน  ในท้ายที่สุดคุณก็ต้องกลับมาอยู่กับปัจจุบัน และก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป  ประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมา  การได้เรียนรู้จากสิ่งต่าง ๆ รอบตัว ทำให้ผมได้รู้ว่า…

บางสิ่งบางอย่างจำเป็นมากสำหรับเรา  และในขณะเดียวกันบางสิ่งก็ไม่มีอะไรจำเป็นเลย  ยิ่งโตขึ้นยิ่งทำให้รู้ว่า  การวางแผนอนาคต  เป็นเรื่องที่เราละเลยไม่ได้  ผมจึงขอแนะนำเพื่อนๆว่า อย่าสร้างหนี้และเริ่มวางแผนอนาคตตัวเราเองไว้จะดีที่สุด

โดยเฉพาะอย่างประเทศไทยของเรา  ผมมีเพื่อนชาวต่างชาติ  ยอมรับครับว่าสวัสดิการของเขาดีมาก  ถึงแม้จะจ่ายภาษีในมูลค่าที่สูง  ต่างกันกับบ้านเรา ที่ต้องดูแลตัวเองกันอย่างมาก  เพราะสวัสดิเรามีน้อย  รัฐบาลไม่สามารถดูแลเราในตอนแก่ได้  ถึงได้ก็ไม่มากเท่าที่ควร  เพราะฉะนั้นหน้าที่ของเราก็คือ  การวางแผนอนาคตให้กับตัวเอง

นี่แหละจึงเป็นมูลเหตุที่สำคัญ  ที่ผู้คนส่วนใหญ่ของประเทศ  หันหลังให้กับงานเอกชนและมุ่งหน้าเข้าสู่การทำงานเป็นข้าราชการ  เพราะมองเรื่องของระยะยาวกันนั้นเอง  ด้วยเพราะเหตุนี้ประชาชนยุคใหม่ควรหาทางออกให้กับปัญหานี้ให้กับตัวเอง  อย่าไปหวังพึ่งพาแต่รัฐบาล  เพราะอะไรก็ไม่แน่นอนนะครับ  งานราชการอาจเป็นงานที่มั่นคงก็จริง  แต่ก็ตัดโอกาสหลายๆอย่างที่ทำให้ท่านไปสู่เป้าหมาย  หรือสะพานที่ท่านได้วางไว้  มีหลายท่านบอกกับผมนะครับว่า  ก็ทำคู่กันไปซิ  ในความเป็นจริง  คนที่ประสบความสำเร็จต้องทำอะไรให้สุดครับ  ไม่ใช่เที่ยวไปจับปลาหลายมือ  สุดท้ายปลามันก็หลุดออกไปหมด

เรื่องที่สำคัญ ๆ ที่ต้องเริ่มทำตอนนี้ ได้แก่

1.ประกันชีวิตและสุขภาพตอนแก่  

2.เงินใช้จ่ายหลังเกษียน

3.สถานที่พักผ่อนหย่อนใจในช่วงปั้นปลายชีวิต  อาจหมายถึงบ้านสักหนึ่ง สถานที่สงบ และทำให้มีความสุข

ทุกสิ่งล้วนจำเป็นต่อการดำรงชีวิต  ชีวิตเราเกิดมาแท้ที่จริงก็ไม่ได้ต้องการอะไรมาก  ต่างก็เพื่อดำรงชีวิตอยู่  แต่การจะให้ชีวิตสุขสบายในช่วงปลายของชีวิตนั้น  การวางแผนจึงเข้ามามีบทบาทและส่วนที่สำคัญต่อการใช้ชีวิตของเราอย่างยิ่ง

สังคมไทยอีกไม่ถึง 10 ปีข้างหน้า  จะกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุ  เราจะดูได้จากสถิติการเกิดลดลง  แต่ผู้คนมีอายุยาวขึ้น  เพราะฉะนั้นรูปแบบและธุรกิจที่จะเกิดขึ้นในอนาคตก็คงหนีไปพ้นไปกับการดูแลสุขภาพ  และการหาสวัสดิการดี ๆ  เพื่อรักษาตัวเองในยามเเก่เฒ่า  หลายท่านละเลยในเรื่องนี้นะครับ  คนไทยยุคใหม่ นิยมการสร้างหนี้สินจากการผ่อนบ้าน  ผ่อนรถ  เป็นระยะเวลาที่ยาวนาน  จนลืมคิดไปว่าปั้นปลายชีวิตก็สำคัญไม่น้อยกว่ากัน  มารู้ตัวอีกทีก็แก่แล้ว  ไม่มีแม้แต่เงินเก็บที่จะใช้ในยามเกษียณอายุ  การออมจึงควรกำหนดเป็นวาระแห่งชาติ

ในท้ายที่สุดที่ผมอยากจะฝากไว้  ไม่ว่าคุณจะเป็นคนเชื้อชาติไหน  ทุกคนต่างต้องรู้จักรับผิดชอบในหน้าที่ของตัวเองเราให้ดีที่สุด   การพึ่งพาตัวเองจึงเป็นเรื่องที่เราควรฝึกให้เป็นนิสัย  อย่าไปหวังพึ่งพาโชคลาภ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์  หรือรัฐบาลของท่านเลยครับ  ตนเป็นที่พึ่งของตนเอง  จงสร้างศรัทธาให้กับตัวเราเอง  เพราะมันสำคัญ   วันใดที่เราขาดศรัทธาชีวิตเราก็จะหลงทาง  ขาดที่พึ่งและขาดความมั่นใจในตัวเอง  ในการจะก้าวต่อไป  มันอาจแตกต่างตามวิถีทางเดินของแต่ละคน  คุณอย่าได้กังวลไป  เพราะถ้าสิ่งที่คุณหวังไว้ไปถึงเป้าหมายชีวิตของคุณ  คุณสุดยอดแล้วครับ  วันนี้ขอสวัสดีครับ